vanaf november werk ik bij Mammoet. Bij dit wereldweid opererende bedrijf ga ik met bezighouden met het managen van de projecten waarbij grote kranen betrokken zijn. Groot is bij Mammoet boven de 600 ton hijsvermogen.
Ik heb er veel zin in om aan de gang te gaan bij dit specialistische en toonaangevende bedrijf in de “heavy lifting and transport industry”.

Nee ik ga mijn brandweerwagen zeker niet wegdoen. Ik twijfel wel of ik de brandweerwagen origineel wil houden. Dat is hij nu namelijk nog, en het is nogal een dilemma of ik de wagen zo ga houden, alleen de cabines omwissel (daar heb ik de wagen eigenlijk voor gekocht), de achterbak wat ombouw naar een werkwagen, of de hele brandweeropbouw eraf gooi en er een speelwagen van maak.

Het blijft me moeite kosten om er op rationele gronden een beslissing over te nemen. Daaraan zie je wat mij betreft ook meteen dat het een hobby is, want er komt dus meer bij kijken dan alleen ratio.

Ik heb onlangs al wel de lier verkocht. De verkoop zat al in mijn planning bij de aankoop, en blijkt nu ook gerechtvaardigd. De wagen reed namelijk als een dweil, het gewicht voorop maakt dat de stuurreactie erg traag is. Daarnaast bleek de lier er ook niet origineel opgezeten te hebben.

Voor de liefhebbers die willen zien hou de wagen er wel uit mag zien als ik de lak weer op orde heb zie deze prachtige site. Mijn wagen is op zich even origineel, alleen wat roestiger.

Afgelopen zaterdag heb ik met Bas en Peter de 404 getest. Het was een hele klus om de centrifugaalpomp aan het draaien te krijgen, dit moet namelijk via een onderdruksysteem wat aangedreven wordt door de overdruk van het uitlaatgas. Door het omzetten van een klep in de uitlaat en met de motor volgas (dat was de truc die we eerst niet doorhadden), blaast het uitlaatgas zo hard langs een venturi die aangesloten is op een leiding bovenaan het pomphuis, dat deze volgezogen wordt met water.

Extra leuk is dat als dit eenmaal lukt, de venturi water krijgt, en een soort van stoomstraalbuis wordt. Best spannend als je het niet verwacht……….
De wagen met de aansluitingen:

Je moet serieus je best doen om de circa 400 liter water per minuut vast te houden. Zie Bas in actie hieronder:

En natuurlijk moesten we even poseren!

Hier een update over mijn mooie brandweerwagen.

Sinds kort heb ik via mijn collega Leon een mooi plaatsje gevonden voor de stalling; in een kas! Daarom is de mog afgelopen zaterdag van Kruiningen naar Pijnacker gereden. Ik heb de wagen gelukkig niet op eigen banden hoeven rijden. Hans, een medeclublid van de UnimogClub, wilde me graag hiermee helpen. En Hans heeft een mooie oprijwagen, zoals je hieronder kan zien.

de 404 brandweer op de oprijwagen

Dat transport verliep probleemloos, het was een gezellig en productief dagje. Ik heb het geluk na rondvragen een kas gevonden te hebben voor een mooi bedrag, met natuurlijk voldoende licht om bij te klussen! Ik kan er niet al mijn gereedschap laten liggen, dat neem ik graag voor lief. Hieronder de kas met de mog en mijzelf.

Geert en de brandweermog in de kas

Een gelukkig 2009!

Het is wat oubollig, maar in het nieuwe jaar wil ik weer wat meer gaan posten. Heb ik al eerder geschreven over mijn mooie kandelaar, nu heb ik die kunnen combineren in het nieuwe huis met een dressoir. Het dressoir heb ik van mijn vader gekregen voor het nieuwe huis.

Het lijkt ergens in de jaren ’20 of ’30 gemaakt te zijn. Ik heb alle sleutels bij moeten maken, omdat ze ontbraken. Verder heb ik het geheel goed in de was gezet. De slijtsporen van het vastpakken van de deurtjes, en van het vloer boenen onderaan op de poten zijn nog enigszins zichtbaar.

Na een lange periode van stilte eindelijk weer eens een bericht!

De rally is gereden, zie daarvoor de Teamsite. Een dergelijke rally is fantastisch, maar ongelofelijk zwaar.

Bijna direct na de rally hebben Femke en ik een leuk huis gevonden, gekocht, en sinds een kleine drie weken wonen we daar nu al. In de vier weken ervoor hebben we redelijk wat opgeknapt, voornamelijk latexen. We zitten nu al behoorlijk opgeruimd en zijn bezig met wat inrichtingszaken zoals stoelen, en bank en lampen.

En al laatste voor nu; ik heb alweer even geleden een 404 brandweeruitvoering gekocht. De wagen is uit 1960, nog geheel origineel en staat op landbouwkenteken. Hij staat nu opgeslagen in een schuur, ik moet eerst de verouderde lak vervangen door iets beters, anders is de mooie cabine veel te snel weggeroest. Zie hieronder een eerste impressie!

404 brandweer direct na aankoop

Hier eindelijk weer wat nieuws! Direct na de rally ben ik op vakantie gegaan, dus het is al een beetje oud. De Baja Saxonia rally bij Leipzig was een zeer goede oefening voor ons en de wagen, waar we veel van opgestoken hebben. Het klaarmaken van de wagen, inpakken van alle spullen, het opladen van de rallywagens en erheen rijden, vervolgens daar afladen, inschrijven, bestickeren, technische keuring, en dan veel en hard rijden!
De hele opsomming hierboven maakt het wel duidelijk; je bent er druk mee, en dan moet je nog rijden ook! Hieronder vooral nog wat meer over het rijden. De Baja blijkt een Duitse term voor rally’s die gereden worden over onverhard terrein, maar wel het meest op redelijk stevig zand. Hierdoor waren er zeer veel snelle jeeps, die inderdaad op hoge snelheid over het terrein raasden. Door de regen en sneeuw (!) was het toch behoorlijk glibberig, waar een aantal andere equipes over klaagden. dit konden wij niet helemaal volgen, maar dat zal wel door de Brabantse moddermentaliteit komen.

Op de gereden snelheden zijn schuivers in de bocht, vlammen uit de pijp en fonteinen van zand en modder niet vreemd. Onze aangepaste Unimog hebben we geprobeerd mee te krijgen in deze snelheid, maar daar is hij niet op gebouwd. De wagen is gebouwd voor echt off-road rijden zoals tijdens Die Breslau. En nu we zo snel gereden hebben weten we ook meteen dat we dat leuker vinden!

Door de snelheid was de eerste rallydag, met 6 rondjes van 35 kilometer, een echte uitdaging. Zowel voor Martijn als mij was het een redelijke uitputtingsslag, waarbij ik het na meerdere rondjes wel makkelijk kreeg, omdat de route langzamerhand niet meer kon missen. Ikzelf was in behoorlijk verbaasd over de hoeveelheid werk die je hebt als navigator. En de werkomstandigheden zijn een ietwat naders dan achter de computer of op de gewone weg. Het is redelijk vaak voorgekomen dat ik met mijn neus in het roadboek zat, terwijl ik de voorkant van de wagen voelde loskomen, of juist de as op het chassis klappen. Het went heel aardig, en Martijn’s terreinrijstijl is in ieder gaval zo dat ik me niet druk heb gemaakt over mijn veiligheid. Wel stonden we ineens na een scherpe bocht stil op een meter afstand van een boom, en een keer dachten we allebei dat de wagen naar rechts om zou vallen, wat net niet gebeurde. Leuk om mee te maken.

Op zaterdag hebben we na 5 rondes de strijd bewust afgebroken omdat de zesde niet meer haalbaar was. Dit soort strategisch rijden klinkt wellicht wat slap, maar het hoort bij het rallyrijden. We hadden er niets door gewonnen toch de zesde ronde te willen rijden. Op de tweede dag ging helaas in de eerste ronde er al iets mis met de schakelplaat van de versnellingsbak, waardoor we niet meer konden schakelen. Pech, en einde oefening. Alle foto’s staan op de teamwebsite, hieronder alleen een foto van na de proloog, met de ingewijde wagen.

Voor de overige foto’s kijk op de site, onder foto’s > equipe 1 > Baja Saxonia.

Binnenkort gaan we er met de rallywagen op uit; we gaan meedoen aan de driedaagse rally “Baja Saxonia” rondom Leipzig. De afgelopen tijd is er door Martijn en mij veel aangepast aan de rallywagen, waaronder het inbouwen van een 110 pk 2.3 liter motor met aanpassingen aan luchtaanvoer en uitlaat, de achterspatborden zijn aangepast, er is behoorlijk wat verlichting geïnstalleerd en de voorruit is vervangen door kunststof!

Ook Frank en Pieter-Jan zijn druk doende geweest met het inbouwen van een andere motor, het installeren van een groter luchtfilter, een voorruit en zwaardere voorvering.

Binnenkort worden er door Martijn en mij nog een nieuwe zij- en een achterruit geplaatst, wordt er een verhoogde luchtinlaat geïnstalleerd, en komt de navigatie apparatuur erin. Hiermee zouden we klaar moeten zijn voor onze eerste korte rally. Na de rally kunnen we nog eventuele aanpassingen doen, en gaan we de gehele elektronica van het voertuig vernieuwen. Dat wordt nog een interessante uitdaging. Maar eerst de rallywagen maar eens klaar maken, alles inpakken en met Pasen drie dagen in de koude van Leipzig in een onverwarmde wagen een rally rijden!

Voor nieuwtjes zie ook de website van het rallyteam Brabant-Breslau.

Enige tijd geleden kwam ik een nogal afgeleefde stoel tegen uit de jaren ’60. Om eens te oefenen met het opknappen en spuiten van meubels en eventueel later een oldtimer, heb ik hem opgeknapt. Na het schuren, de primer, verschillende lagen metallic paars en verschillende lagen blanke lak weet ik dat dat dus niet meevalt……

Maar wel kan.
De zitting moet nog een keer met de juiste kleur paarse velours worden bekleed.

De stoel was overigens van origine matgoud!

Het leek zo’n leuke bezigheid op de nieuwjaarsdag; even met vrienden gaan terreinrijden op een braakliggend stukje land bij Rijnsburg (ZH). Helaas zat ik al na 100 meter (!!!!) vast. En niet een klein beetje, meteen goed. De vooras en de wielen waren in een diep gat gezakt. Zowel aan de voor- als aan de achterzijde zat een behoorlijke bonk stevige grond (met water en klei eromheen) tussen de wielen.

Het waren niet de wielen die de mog tegenhielden, maar de grond tegen het differentieel. Femke en Lieke zijn in de buurt gaan zoeken naar een stevige trekker, terwijl Bas mij bijstond bij het graven (er was maar een schop). Helaas is nieuwjaarsdag niet het beste moment om aan te bellen voor een trekker; veel mensen zijn weg, op visite waarschijnlijk. Na twee uur graven in de klei en drab, en zeiknatte voeten (tot aan mijn knieën), heb ik de mog een nacht achter moeten laten. Na een oproep op het forum en de 404 mailinglijst kreeg ik behoorlijk wat reacties van mensen die graag wilden helpen (waarvoor dank!). Velen van hen gaven aan dat hiervoor waarschijnlijk veel trekkracht nodig zou zijn. Vandaar dat ik de volgende ochtend een 150 cm lange Hi-Lift Jack (2.25 ton) heb gekocht, heel wat hout en schoppen heb ingeladen in mijn andere auto, en samen met Bas ben teruggekeerd naar de mog.

Daar hebben we een gat bij de bumper gegraven, en er een plaat multiplex en een stevig houten kruis ingelegd, als voet voor de Hi-Jack. Zowel de kruisvoet als de plaat als de Hi-Jack hebben we met spijkers gezekerd tegen wegglijden. Het zeer stevige houten kruis had ik van een slooptafel, waarvan ik het blad opnieuw wilde gebruiken. De opstelling was dus als volgt:

Het was wel nodig met twee man behoorlijk op de stang van de Hi-Jack te gaan hangen, maar daarmee kon de mog toch behoorlijk hoog worden opgetild.

Vervolgens hebben we onder beide wielen een paar blokken beton en alle hout gestoken. Dit hebben we overigens wel twee keer moeten doen, de eerste keer zat er niet genoeg onder….

En toen was de mog eruit!

Een foto vanaf de bumper van het gat waarin de mog zat.

En een foto na het opruimen, van Bas en mij.

Om het nogmaals even te benadrukken: eenieder die me zijn hulp heeft aangeboden, zowel advies als langs willen komen rijden met de Unimog, wil ik ten zeerste bedanken. Meerdere mensen wilden komen helpen, ondanks 3 uur rijtijd voor een enkele reis! En de 404 mailinglijst, de ledenlijst van de UCN, en het forum op Unimog.nl helpen hierbij zeer goed!