Zwarte Brulauto

Wie het weet mag het zeggen! ik heb geen idee wat voor wagen dit is, ik weet zelfs niet waar het logo voor staat wat je op de zijkant ziet zitten. Maar een Brullert is het vast wel!

Limousine

Je ziet hier veel meer Limousines, in allerlei soorten. In de stad zie je degene zoals wij ze kennen, de limousines van de filmpresentaties, gala’s etc. als je echter gaat skiën in Whistler dan huur je de Limousine zoals ie hieronder staat, de Jeepversie. Degene voor Whistler zijn te herkennen aan de passende skiebox. Deze had ongeveer tien minuten nodig om te tanken, en beslaat drie banen als ie vanaf het tankstation weer de weg opdraait…..

Kamperen in BC

Hier een paar foto’s van het kamperen. Uiteindelijk waren er geen Unimogs, ze zijn allebei kapot…. (ze kunnen hier niet echt goed klussen ofzo).

We hebben iets ten noord westen van Squamish gekampeerd. In het donker hebben we moeten zoeken naar een kampeerplek omdat het wat druk was door de Pasen. Zelfs de plek die anderen maar redelijk noemden vinden wij al uitstekend, dus dat geeft aan hoe je hier kan kamperen. De plekken zijn ook gratis trouwens, maar zonder voorzieningen. Als je een camper bij hebt is dat natuurlijk geen probleem! Op de eerste foto zie je een bijna droge rivierbedding, op de tweede foto de rivier op een wat smallere plek vanaf een brug vlakbij waar we kampeerden.

Vandura bij daglicht

Hier nog drie foto?s van ons bussie, dit keer bij daglicht. We gaan er dadelijk mee kamperen, als we horen of de Unimog van Paul het weer doet, de startmotor heeft kuren?..

Eerste foto’s Vandura!

Hier de eerste foto?s. We hebben hem nog 500 dollar goedkoper, omdat ze de koelkast en de verwarming niet werkend konden laten zien. Hopelijk lukt het vrij eenvoudig om die aan het werken te krijgen, dan hebben we helemaal mazzel.
We hebben het volledige handboek erbij, wat servies en extra kussens. Ook zijn we geholpen met het op kenteken zetten en verzekeren! Dat was echt super! En nu rijden maar! (er volgen zeker nog meer foto?s!)

Busje Kopen!

Gisteren zijn we met een huurauto op tocht geweest naar camperbusjes, om onze grote trek naar Toronto wat te veraangenamen. Via een Canadese versie van de autotrader hadden we een hele lijst met busjes gecre륲d die bij handelaren en particulieren stonden. Op internet bleek al wel dat er voor weinig geld veel te krijgen was. Veel busjes hebben een koelkast, verwarming, gasstel en oven. Meestal kunnen ze vier mensen herbergen, sommige 2 of zes. De leeftijd varieerde van begin jaren zeventig tot begin jaren negentig. De prijzen lagen tussen de 1.000 en ongeveer 8.000 Canadese dollar (600 tot 5.000 euro) Allemaal hebben ze een grote motor, en een automaat. Naar VW busjes hebben we bewust niet gekeken, want die zijn te Europees, en het moest toch een beetje een Canadees (noord Amerikaans) tochtje worden.

We begonnen bij de dealers, want daarbij stonden ook plaatjes op internet, particulieren doen daar hier niet zoveel aan. Ik ga niet de hele toch langs iets van 10 busjes beschrijven, maar de meeste waren een stuk slechter dan op ze op internet leken. Interieurs die helemaal afgeleefd waren, roest bij de vleet, ontbrekende interieurs, motoren die niet starten of onvindbaar waren door het vuil, etc. Een aantal particulieren vielen af omdat ze niet te bereiken of geen busje met een hoog dak hadden. Er bleven er twee over, waarvan er eentje een enorme kletskous bleek, met een slecht verhaal en een hele lelijke bus, maar met bonnetjes kon ie echt bewijzen dat het allemaal heel nieuw en goed was. Daar hebben we niet te lang naar gekeken. De andere was moeilijk te bereiken, omdat de man die over de bus ging vrij laat thuis zou zijn, en de vrouw niet naar buiten kon door ziekte. Het verhaal van die bus klonk echter goed, en we konden hem al van buiten bekijken, want ze kon uitleggen waar de bus stond. Het betrof een GMC Vandura uit 1984 met een GetAway camperombouw, die je hier erg veel ziet rijden. De vraagprijs was met 3.500 dollar al een stukje lager als het meeste wat we die dag gezien hadden.

Het busje was vrij roestig, voornamelijk aan de oppervlakte, maar dat zijn de meeste hier wel. Voor zover we het interieur konden zien was dat in een goede staat. Toen we een hele tijd wachten en boodschappen doen later (als je een huurauto hebt kun je beter ook maar een hoop zware en grote boodschappen doen) weer bij het busje kwamen bleek de man, een voormalige Pool, er al te zijn. Hij was automonteur en het busje werd veel gebruikt om door Amerika te trekken. Dat was ook te zien aan het kilometrage, 320 duizend. Het busje heeft een 5.7 liter V8 met automaat, airco, koelkast, gasstel en verwarming. Bouwjaar 1984 en een verbruik van 1 op 5 bij een benzineprijs van 1 dollar de liter (dat is, echt waar, 65 eurocent??) Van buiten een nogal beige kleur en roestplekken, echt een ouwe bak. We hadden zelf al gezien dat er een goede uitlaat en banden onder zaten.

Vanbinnen in stemmig bruin met witte luxaflex en bruin/rood/oranje gekleurde overtrekken over de kussens (duidelijk wel vernieuwd). Een mooi plastic zeil met tegeltjesmotief op de vloer en gezellige bruin/beige plastic lampjes aan de wanden. Achterin aan de zijkanten twee bankjes met een tafel ertussen, welk geheel tot een bed te maken is. Omdat er maar twee mensen in kunnen slapen is er relatief veel opberg- en vrije ruimte.Voorin staan de stoelen echt idioot ver uit elkaar, omdat de motor daar naar binnen steekt. Bovenop de wegneembare beschermkap daarvan zit de airco, cassettedeck en bruin houten cup-holder. Ook een ?bakkie? (zendapparaat) en een vacu?er zijn gemonteerd, zodat we ons met de vrachtwagenchauffeurs kunnen meten. De stoelen zijn een stuk ruimer en beter als in de Unimog, dus het maken van afstanden, dat komt ook wel goed.

Uiteindelijk is ?ie voor 3.000 dollar van ons! (2.250 euro) Foto?s hebben we helaas niet, want het was ondertussen halfdonker en plensde nogal. Waarschijnlijk halen we hem dinsdag op, kan ie nog met ons en wat Unimoggers gaan kamperen deze Pasen. Dan kunnen we alles ook meteen goed uitproberen.
En nu maar hopen dat Femke morgen haar rijbewijs haalt, dan kan ?ie meteen op haar naam!
En er moet van Femke een naam verzonnen worden, maar die volgt vanzelf wel. Ik denk dat ?Busje?, ?GetAway? (Nederlandse uitspraak) en ?Getty? al genomineerd zijn.

Kleine heftruck en Crappy kappie

Hier het Heftruckje wat ik vandaag tegenkwam. Als ik ernaast sta kan ik net op het mastje kijken. Voor mij is zo een Ieniemienie heftruckje natuurlijk prachtig, ik heb op de veiling jaren op de grotere rondgereden. Nooit geweten dat ze zo klein te krijgen waren! Op de tweede foto staat een pickup met het soort kapje dat ze hier heel normaal vinden, maar het komt op ons een beetje Crappy over. Het lijkt het meest op een soort huisvlijt, maar dat is het niet. De kapjes komen gewoon van bedrijven, afgebouwd en al. In Europa zie je voor dat soort dingen toch eerder glasfiber en dergelijke materialen.

Elisabeth Park

Vandaag heb we weinig uitgevoerd en zijn we naar Queen Elisabeth Park geweest. Het was heerlijk zonnig vandaag, een jas hebben we niet aangehad, en een korte broek had ook nog best gekund. Het Park ligt dicht bij ons in de buurt, en ernaar toe lopend kwamen we weer eens een leuk voertuig tegen, zie hiervoor de sectie auto?s.

In het park zelf waren we nogal verbaasd door het aantal wegen/parkeerplaatsen, maar ja, het is hier dan ook een stuk meer een autogemeenschap dan in Europa. Er waren prachtige stukken bij in het park, met allerlei bloeiende bomen en perken. Het is er een beetje bij ingeschoten om er een digitale foto van te maken, dus voor de bloeiende dingen maar een boom bij ons in de buurt. Van het park hebben we wel een foto van ons twee뮠op een bankje, uitkijkend over de rest van het park! We hebben lekker in het park gezeten en gegeten, en zijn vervolgens naar het Bloedel Conservatory gegaan, een ronde kas met allerlei tropische planeten erin, waar het nog warmer en mooier was. Er vlogen en scharrelden allerlei mooie tropische vogels rond, op de foto hieronder kun je er eentje vinden.

Canadese eigenaardigheden deel 2

Weer eens iets over gekke Canadezen: ze houden niet van scheldwoorden. Het is dus ook oppassen op je woorden hier, want je bent al snel onbeleefd! Je hoort hier slechts zelden ‘vieze’ woorden. De TV helpt daar ook een handje aan mee. Je wordt als kijker van tevoren uitdrukkelijk gewaarschuwd dat er ?course language? gebruikt wordt in een film, net zoals er gewaarschuwd wordt voor geweld en seks (ook als er in de hele film maar twee seconden bloot zit?) Dat gebeurd elke keer voordat de film verder gaat, na elke reclame. Maar waarschuwen alleen is niet genoeg natuurlijk. Toen we de eerste keer een film keken, dachten we dat er iets mis was met de TV, want het geluid viel af en toe weg. Wat later kwamen we er achter dat het wegvallen van het geluid precies samenviel met een scheldwoord? Geen piepjes dus, maar wel zoiets. Het stomme is dat je altijd precies weet wat voor scheldwoord ze gebruiken, daar hoef je helemaal niet goed voor te kunnen liplezen. Dus of het nut heeft? Ik vraag het me af. Misschien dat je als je nog geen scheldwoorden kent ook niet herkent wat ze zeggen?

Lente

Ik hoor allemaal verhalen over sneeuwstormen in Nederland, maar hier is het al lente! Prachtig weer, veel zon, en de bomen zitten vol met mooie bloesems. In sommige straten is het zo erg dat je helemaal overweldigd wordt door de geur van de bloemen! Het ziet er heel mooi uit. Nu moeten er natuurlijk een aantal foto?s op de weblog komen van mooie bloesembomen, maar die zijn er nog niet. Binnenkort, want dan is het weer weekend en kunnen we veel foto?s maken!
We zijn wel net op tijd begonnen met ski뮬 want dat kan nu echt niet meer. Nu dus lekker genieten van het zonnetje op een bankje in het park, of op een terrasje…

Hier is het altijd beter…