Typisch Vancouver

Dit is een auto van het type dat je veel ziet in Vancouver; oud, met aardig wat roest, en mooie jaren ‘80 kleurtjes. Er zijn vooral veel pick-ups, jeeps en (camper) busjes van te vinden. Het schijnt dat bijvoorbeeld in Toronto er heel wat betere en nieuwere voertuigen rondrijden, de Vancouverites schijnen wat minder te geven om het uiterlijk…….

Het andere voertuig is niet echt een auto, maar het heeft een motor, “rijdt”, en heeft qua design aardig wat weg van de eerste mog! Dus die mag er ook op! Het is een Thiokol, type Spryte.

Skien en Hockey

Hier weer een update over onze avonturen in Canada! Vandaag weer geskied, en het ging echt lekker. Ook Geert is een aantal keer van de ?grote? helling af geweest, en dit keer zonder al te veel valpartijen. De sneeuw wordt helaas wel wat minder, er komen op steeds meer plekken takjes, rotsen en aarde tussendoor, wat je ook kunt zien op de foto van de top van Grouse Mountain. Dat komt omdat het hier al een tijdje erg mooi weer is; koud ?s nachts, het vriest dan, en volop zon overdag. Heerlijk, maar er valt zo weinig sneeuw in de bergen? Gelukkig hebben ze sneeuwmakers (wat ze er al niet voor doen om klanten te trekken!), wat het leed wat verzacht.

Volgende week is er regen voorspeld. Als het koud genoeg is, sneeuwt het dan in de bergen. Maar het wordt waarschijnlijk te warm, dus is de kans groter dat de sneeuw van de bergen af spoelt. En we hebben nog een les te gaan? Laten we er het beste maar van hopen!

Het uitzicht vanaf de skihelling op de stad is prachtig, dat heb je niet in Oostenrijk ofzo (alhoewel het daar natuurlijk ook erg mooi is)! We kunnen zelfs Mount Baker in de VS zien! Die is erg groot? (Je ziet de berg op de foto met Geert op de achtergrond, als je heel goed kijkt.)

Zaterdag zijn we naar een hockeywedstrijd geweest, een IJS-hockeywedstrijd wel te verstaan. Vrijdag werden er namelijk op mijn werk gratis kaartjes uitgedeeld. IJshockey is in Canada erg populair, zoiets als bij ons voetbal, maar misschien nog wel populairder. Nou wil het dat de hockeyspelers en de hockeybond dit jaar ruzie hebben, heel veel ruzie. De spelers willen meer betaald krijgen, maar de bond wil ze dat geld niet geven, dus hebben de spelers besloten te staken. Al het hele seizoen. En laatst is het seizoen dan ook officieel afgelast/voorbij verklaard. Arme Canadezen! Je snapt, het was erg druk voor die gratis kaartjes, dus ik heb een tijdje in de rij moeten staan?

Deze wedstrijd was geen gewone wedstrijd, maar een wedstrijd gespeeld door allerlei bekende Canadezen (die wij niet kennen), inclusief o.a. een komiek en een radiopresentator. Daar kwamen we pas achter toen we daar in het stadium zaten. De opbrengst gaat naar de Canadese topatleten, om ze te helpen hun medailles te halen, en naar een organisatie die mensen met een handicap de mogelijkheid geeft te ski뮮 Beide teams bestonden uit ruim 20 mensen, die omstebeurt op het ijs kwamen. Het was een heel grappige wedstrijd, ondanks dat we er allebei weinig van snapten. Hieronder twee plaatjes. Op de ene zie je alle spelers in een rij terwijl een paar van hen (rechts) het volkslied zingen, op de ander wordt net gescoord, te zien aan het rode lampje op het hokje achter het doel.

Jeeps op pootjes

Geheel in de Amerikaanse gedachte worden er hier ook nogal wat Jeeps “op pootjes” gezet, zodat ze op bigfoots lijken (ook grotere banden natuurlijk). Over het algemeen is dat geen gezicht, omdat ze door de stad rijden, en omdat ze nog steeds een bodemvrijheid van niets hebben. Daarbij komt ook nog eens dat er aan alle kanten allerlei spul uitsteekt, zoals steunen, veren en dempers, die gemakkelijk beschadigen als je in het terrein rijdt. Zoiets als de Jeep op dit plaatje kan over minder grote rotsen heenkomen (tussen de wielen dan) als mijn fijne Unimog. Kort gezegd, het is lelijk en onbruikbaar! (de foto had ik al een tijdje eerder genomen, maar ik was hem vergeten)

Stanley Park

Gisteren zijn we wezen wandelen in Stanley Park. In het begin schrokken we nog van de waarschuwingen voor gevaarlijk rolstoelverkeer, maar gaandeweg wenden we aan de borden (misschien zijn ze wel om fietsers en boswachters niet tegen de rolstoelers aan te laten rijden?). We weten het nog steeds niet zeker, voor een voorbeeld, zie de linkse foto fieronder.
Het park is aan drie zijden omgeven door water, waarlangs een muur is gebouwd met daarop een wandelpad in twee richtingen en een fiets, skeeler en steppad in 訮 richting. Wandelaars lopen aan de buitenkant. Je ziet me bij een bekende rots staan, waar in de tweede wereld oorlog een zoeklicht op stond. Op de achtergrond is North Vancouver te zien.
Het is verder een erg mooi park, met her en der strandjes, en speeltuintjes.
Een ervan heeft een hele waterspeelplaats, met waterkanonnen, sproeiers, en allerlei watervallen. En als je kinderen nat zijn, dan moeten ze droog. Ik denk dat ze hier het boek van Pluk van de Petteflat hebben gelezen, want je kunt je kinderen hier in de droger doen. Ook opvallend dat er alleen kinderen in mogen, maar misschien zit je haar naderhand gek, en dat kun je als volwassene natuurlijk niet hebben. Ook van de droger is een foto te zien.

Een nieuwe Rubriek: Auto’s!

Of je het wilt geloven of niet, maar Femke opperde deze wagen maar te kopen, ze vond het toch wel wat. Normaal heeft Femke niet zoveel met rood, en ook niet met opgefokte Amerikaanse wagens met een V8 en een lengte van tenminste 5 meter!

Ik ben ook maar een nieuwe Canadese rubriek begonnen, Canada > auto?s. Daar was zoveel over te melden (als ik meer foto?s ga maken blijkt dat vanzelf wel!).

Wederom op de ski’s

We beginnen wat lui te worden geloof ik, dus dan moet ik maar weer eens iets gaan schrijven.
Voor het ski뮠moeten we erg vroeg op voor een zondag (7 uur), omdat de les om 10 uur begint, en we er nog heen moeten en de huurspullen ophalen. Een onderdeel van de reis is de seabus, die ons van downtown naar North Vancouver brengt. Meestal kijken we naar het uitzicht aan de achterzijde van deze catamaran, op de foto hier beneden zie je downtown vanuit de seabus. We gebruiken het tochtje in de seabus om rustig te kunnen eten.
Het ski뮠viel niet mee afgelopen zondag, want op het laatst ging ik voor het eerste een helling af, met nogal vermoeide benen. Dat resulteerde in nogal wat leuke valpartijen voor Femke, maar ik vond het niet zo denderend. Ik let ook teveel op andere mensen, terwijl ik bij het nemen van de bochten teveel schrik van de hogere snelheid die ik dan krijg. Resulteert dus in iets van tien keer vallen in een helling?..
De helling waar ik vanaf ging is echter wel een van de mooiste van Vancouver, uitkijkend over de gehele stad (zie de foto hieronder, met Femke erbij). ik heb er ook een foto bijgedaan met het uitzicht vanaf het restaurant-filmzaal-verkooppunt-terras-gebouw, waar we hebben zitten eten. De kleinere uitstekende punt linksmidden is Stanley park (zie hieronder), met links daarvan hetzelfde downtown als vanuit de seabus. De grotere uistekende landmassa heeft op het puntje het UBC zitten, waar ik elke dag vanuit de linkerkant van de foto naartoe fiets (dat is ook ongeveer de afstand die ik afleg).

Na het ski뮠zijn we met femke?s begeleidster en haar zoontje eerst een toer gaan maken door het noordelijk deel van Vancouver, om vervolgens bij ze thuis te gaan eten. Haar man heeft jaren in de hotelbusiness gezeten en houdt zich nu nog als hobbyisme bezig met koken en wijnen. We hebben dus een heerlijke maaltijd gegeten, met steaks van de BBQ (2 inch, 4-5 cm. dik!). Echt fantastisch, en ook erg gezellig.
Tijdens het tochtje hebben we ook een van de hangbruggen in Vancouver bezocht. De bekendste is toeristisch en kost een hoop geld, degene op de foto hieronder is gratis en hangt 50 meter boven een kloof. Je kijkt zo op de boomtoppen!
Verder hebben we vrijdag Adrian en Tracy champignonsoep, boerenkool met worstjes en yoghurt voorgezet. Dat was wel leuk, want het is toch een ander soort maaltijd als er hier gegeten wordt. Zaterdag hebben we een tweetal andere leuke winkelstraten bekeken, namelijk het westelijke stuk van broadway en 4th street. Er zijn in dat soort straten erg veel winkels die een samenraapsel van dingen verkopen die je nergens anders vind, en die de winkeltjes heel persoonlijk maken, erg leuk.

Morgen, donderdag de 24 februari, gaan we de hele dag door Stanley Park lopen, en de beelden, totempalen en andere dingen bekijken. Het park ligt direct naast downtown Vancouver en is het grootse van heel noord Amerika. ?s Avonds heb ik weer een Pubmeeting met de brandstofcelindustry, weer gezellig kaartjes uitwisselen enzo

foto’s voor Canadezen

Het is een wat rare post, maar ik ben erachter gekomen dat veel Canadezen een uitleg nodig hebben bij wat een Unimog is. En omdat ik dat dan het liefste met mijn eigen mog doe, zet ik er dus maar wat plaatjes van op de weblog!
De eerste is een foto die mijn broer Thijs alweer iets van drie jaar geleden genomen heeft, vlak voordat ik ermee met Femke op vakantie ging. Er is nu meer geschildert aan de mog, er zit nu ook een verhoogde luchtinlaat en grotere banden op. De andere foto is van het Unimogtreffen in 2004, waarbij we op het laatst ook maar eens voor de Unimog geposeerd hebben.

Ski뮢 id=

Ja, het is zover, we hebben onze eerste skiles er op zitten!!

Nu heb ik erg veel spierpijn (gek genoeg vooral in m?n armen), maar het was erg leuk. We waren eerst op zaterdag naar boven geweest, want wij wilden de zaterdagmiddag les. Maar dat bleek toch niet te kunnen, ondanks dat ik dat van tevoren gevraagd had via de e-mail. Door deze communicatiefout hebben we wel weer wat geld bespaard, want die jongen achter de balie vond het wel heel zielig voor mij dat ik niet kon ski뮠die middag. We zijn nog wel naar boven geweest, want we hadden toch net een kaart voor de lift gekocht. We dachten even naar de 2 bruine beren te gaan kijken die daar zitten (weesjes die zijn opgevangen, inmiddels al grote beren, maar natuurlijk teveel gewend aan mensen om ze los te laten). Maar ja, het ia winter, dus zijn ze in winterslaap. Hadden we kunnen weten. Voelde me wel een beetje een domme toerist?

De volgende ochtend ging de wekker al om 7 uur! Ja, je moet er wat voor over hebben op je vrije zondagochtend? Na uitzoeken van de huurspullen, wat erg veel tijd in beslag nam, stonden wij om 10 uur netjes klaar om met de les te beginnen. Ons werd gevraagd naar onze ski-ervaring, dus ik netjes vertellen dat ik vroeger, lang, lang geleden, toen ik een jaar of vier/vijf was, wel eens had geskied. Moest ik gelijk in de ?gevorderde? groep! Want het was net als fietsen, zei de instructeur. Ik zag het niet echt zitten, maar ja. Uiteindelijk bleek dat het echt net als fietsen is! Na een paar keer op het oefenveldje gingen we al de groene (= makkelijkste) helling af! Die zijn we een aantal keer afgeweest, en ik ben maar twee keer gevallen! Ik was echt verbaasd, en ben het eigenlijk nog steeds. Nu ik hier zit te typen, kan ik eigenlijk niet zo goed geloven dat ik gisteren die helling afgegaan ben. Geert, met z?n weinige (= geen) ski-ervaring, was het beste van z?n klas! Ook hij is maar heel weinig gevallen. In de les dan, want na de les, toen we nog even aan het spelen waren, is ?ie toch wel een paar keer onderuit gegaan? We hebben erg veel gelachen, het was echt heel leuk. Volgende week weer! Hopelijk is de spierpijn tegen die tijd wat minder…

We hebben geen foto?s gemaakt van ons in het wit op de ski?s. Zijn we helemaal vergeten door alle inspanning! Volgende keer hopelijk wel wat foto?s van skitaferelen.

P.S. We ski뮠op Grouse Mountain, die berg met het mooie uitzicht op de stad (zie een aantal posts geleden)

drukker en Drukker

Het wordt drukker en drukker hier in Canada. We leren nu meer mensen kennen, willen meer (ski뮬 met mensen dingen doen) en krijgen het ook nog eens drukker met ons project (ik wel tenminste!). dat is eigenlijk alleen maar leuk, al begint nu al wel de zorg te komen of wel alle leuke dingen kunnen doen die we willen, en voor mij ook of ik al mijn onderzoek wel afkrijg voor mijn vertrek.

Ik ben nu bedrijven aan het interviewen, waardoor ik meer van de stad zie, en ook erg verschillende meningen te horen krijg over hoe het allemaal zou moeten met het concept Hydrogen Highway. Het project wat ik bekijk is namelijk alleen nog maar een concept, en niets meer. Het is verbazend hoe slecht (of goed) bedrijven soms uitgedacht hebben wat ze er mee willen ( wat willen ze laten zien voor technologie, wat denken ze ervan te leren, wat doen ze later met de vergaarde kennis etc.).

Als het morgen het goede weer is gaan we beginnen met onze eerste skiles, en zodag gaan we naar de viering van het Chinese nieuwjaar kijken (dat was afgelopen dins- op woensdag, maar de Chinezen vieren dat wat ruimer, ongeveer 7 dagen ervoor en 7 erna). Hieronder nog twee foto?s van de winkelstraat vlakbij (Main), genomen op een rustig moment, een naar het noorden (die met de bergen, en een naar het zuiden.

Mogs in Canada

Dacht ik dat er op Mog gebied niks zou gebeuren tijdens mijn verblijf ik Canada, heb ik het mis!
Ik zat namelijk in de pauze wel eens wat te surfen op zoek naar dingen over Unimogs, en wist al van het bestaan van de Rocky Mountain Moggers. Ik dacht in eerste instantie dat het Amerikaans was, wat klopte, alleen op de site staat ook een lijst van eigenaren van over de gehele wereld. En daar staan dus ook mensen bij uit Vancouver met een mog. Die heb ik maar gemaild, en vervolgens hebben Femke en ik al een paar keer een stel ontmoet dat ook een Unimog heeft. Ook een 404, net als ik heb, allen in plaats van met een radiobox zit er achterop allen een zeilen overkapping, het is een ex-duitse troopcarrier.

Ze heten Adrian en Tracy, gaan vaak kamperen en hebben nog vijf auto?s, twee katten en een hond. Als het goed is gaan we over een aantal weken met ze kamperen bij warme bronnen in de bossen, op een plek waarvoor je een Unimog of iets gelijkends nodig hebt om er te komen. Dat zien Femke en ik wel zitten natuurlijk!