Archief voor september 2004

Unimogverslag

september 23, 2004

Hier staat mijn verslag van de Unimogs 2010, 401/402. Ik heb een beleidsanalyse moeten maken van een product, en de Unimog is dat ook (zij het wat complex en zwaar). Eenieder die het leuk vind kan het lezen en verder sturen, al heb ik liever dat je het hier steeds laat downloaden, dan heb ik een idee hoe vaak dat gebeurt.

het verslag

(het is een Pdf bestand van 2.1 Mb)

hoe is het met Canada?

september 23, 2004

Hoe is het met Canada en mijn opdracht daar? Wel, als het goed is krijg ik deze week eindelijk een antwoord.
Om ondertussen toch iets te melden hebben, wil ik hier alvast mijn begeleiders voorstellen, namelijk Marc de Vries van de Technische Universiteit Eindhoven, mijn eerse begeleider.
En Stephan Petrina, van the University of Britisch Columbia, mijn technisch begeleider in Canada.

kernafval

september 13, 2004

Om het maar eens over vreemde dingen te hebben;

Kernafval bezoeken! afgelopen donderdag ben ik naar de Centrale Organisatie Voor Radioactief Afval geweest, met een excursie vanuit de studievereniging Intermate van mijn studie; techniek en maatschappij (Tema), richting techniek en innovatiebeleid (dat even voor de extra informatie).
Het is erg vreemd om daar rond te lopen, tussen de enorme stapels radioactief afval. Het laag radioactief afval staat in een soort te stevige varkensstallen uit te werken. Allemaal vaten en betonnen silo’s met vaten erin (die straalden nog teveel na het inpakken in beton in een 200 litervat), voorzien van nummers en zo opgestapeld dat het hoogst stralende in het midden staat. De hoeveelheden ervan zijn enorm, tenminste meer als je zou verwachten. Ten opzichte van het totaal aan afval wat we produceren is het niets, en het meeste is eigenlijk beton wat de straling tegenhoud. hier een plaatje van wat vaten:

Het middel- en hoogstralende afval ligt in het HABOG, een ongelofelijk groot gebouw, waarvan eenderde van de opslagcapaciteit nooit gebruikt wordt om ingeval van calamiteiten afval uit een andere ruimte in te kunnen zetten. De vloeren zijn er rood of groen, afhankelijk van het deel van het gebouw waarin je je bevind. In het rode gebied wordt met afval gewerkt wat ook daadwerkelijk stralingsgevaarlijk is, in het groene niet. Als er in het rode gebied geen afval verwerkt (omgepakt of vervoerd) wordt is het er veilig, anders bijzonder onveilig. Bij het hoogstradioactieve afval (dat van kerncentrales) ben je na bestraling meteen dood, de elektronica van bijvoorbeeld de hijskraan zit in een loden doosje van ettelijke honderden kilo’s. Hier een plaatje van een gang in het rode gebied:

Het meest opvallend is dat ze bij COVRA ook al afval hebben wat uitgestraald is. Spul wat eigenlijk gewoon gescheiden kan worden en opgestookt of hergebruikt. Alleen wie wil dat nou hebben? Niemand dus, niemand durft het te verwerken, want je weet maar nooit.
En dus blijft het nog maar een tijdje liggen, en wordt ondertussen gekeken naar oplossingen en nagedacht over hoe het aan het publiek en de politiek duidelijk gemaakt kan worden wat een goede oplossing is. Een interessant ( Tema) probleem!

de vorderingen

september 1, 2004

Zoals te zien is heb ik de afgelopen tijd voornamelijk dingen over mijn Unimog op het web gegooid. De belangrijkste reden hiervoor is dat ik dat toch al wilde, en dat ik daarvan in ieder geval ook al weet hoe ik het erop wil hebben. De plaatjes komen binnenkort, ik moet nog even het bewerkingsprogrammatje the Gimp installeren (want dat is een handige volgens mijn broer).
Dit berichtje plaats ik ook eigenlijk vooral om de grote blokken tekst wat meer naar beneden te krijgen en de indruk te wekken dat ik een normaal leven leid, en helemaal geen Unimoggek ben ofzo. dat lukt natuurlijk helaas niet zo goed.
binnenkort gaat er meer volgen over wat ik in Canada ga doen, en waar ik mij verder in het leven zoal mee bezig houd.

kleine aanpassingen aan mijn mog

september 1, 2004

Omdat mijn weblog begint op het moment dat ik de Unimog al een tijdje heb geef ik een kort overzicht van de aanpassingen die ik eraan gedaan heb om hem bruikbaarder of goedkoper in het rijden/onderhoud te maken.
Om te beginnen heb ik al snel gas in laten bouwen, wat ik achteraf gezien beter zelf had kunnen doen. Als je een beetje handig bent en de voorschriften van de RDW kent is het voor een beetje een handig iemand geen moeilijke klus. Op de Unimogsite staat ook een eenvoudige omschrijving van het zelf inbouwen van gas. Ik heb destijds 900 euro betaald voor het inbouwen van een gasinstallatie met een 116 liter tank. De tank zit op de plaats van het reservewiel en het rek voor twee jerrycans. De accukast heb ik daarvoor naar achteren geschoven, dat was geen probleem, de accukabels waren lang genoeg. Op dit moment rijd ik op gas 1:3,5.
Omdat de waterdichte militaire bougies nogal duur zijn, en niet helemaal geschikt voor gas, heb ik de Unimog van civiele bougies voorzien (code BP-7-ES). Hiervoor gebruik je bougiekabel met vaste koperkern en aanschroefbare bougiedoppen (Champion heeft mooie van siliconen). De kabel maak je aan de verdeler vast op de wijze waaraan ze ook op de oude wijze vastzitten.
Het reservewiel moest voor de gastank wijken, dus heb ik met Peter en Rik (twee vrienden van de HTS) in een zondagmiddag een rek gelast bij het bedrijf van de pa van Peter. Het rek zit op de linkerachterdeur van de radiobak en is aan een kant vastgezet met de bouten van de scharnieren, aan de andere zijde rust het op een steuntje wat ik onderaan op de dorpel vast gelast heb. De deur kan nog steeds open, ik hoef alleen een vleugelmoer los te draaien en de bout eruit te tikken.
De bumper van mijn Mogje heb ik naar voren gezet, zodat ik bij het klussen in de toch wel enge motorruimte een steuntje heb om op te zitten. De bumper is heel gemakkelijk naar voren te zetten door de originele steunen tussen bumper en chassis om te draaien. Ik heb het gat wat ontstaat door de naar voren gezette bumper dichtgemaakt door er een stuk aluminium tranenplaat overheen te maken.
Toen ik na iets meer als een jaartje toe was aan nieuwe banden, heb ik de originele 20 x 10.5 vervangen door 20 x 12.5. dit staat een stuk beter, het geeft meer grip en de banden slijten veel minder snel. En aangezien mijn motor nog voldoende kracht levert, is mijn topsnelheid nog steeds hetzelfde (die is en was 95 km/h). natuurlijk kloppen de aangegeven snelheid en de afgelegde afstand niet helemaal meer. Die moeten nu met 1.11 vermenigvuldigd.
(De meeste aanpassingen zijn te zien op een foto die ook nog moet komen)